Religia

Podręcznik do nauczania religii

PODZIĘKOWANIE I ŻYCZENIA

Pragnę wyrazić podziękowanie wszystkim Rodzicom za zaangażowanie w realizację zdalnego nauczania w przedszkolu.

Dziękuję za współpracę w religijnym wychowaniu dzieci.

Dziękuję za zrozumienie, wzajemną życzliwość i wiele miłych słów, które świadczyły o tym, że przesyłane materiały były przydatne i potrzebne w rozmowach prowadzonych z dziećmi.

Na czas wakacyjnego odpoczynku, życzę wszystkim dzieciom i rodzicom spokoju, zdrowia, samych słonecznych, pełnych rodzinnego ciepła dni.

Niech to będzie czas pogłębiania wiary, poprzez podziwianie tego wszystkiego, co Bóg stworzył.

Z Bożym błogosławieństwem

Katechetka – Weronika Adamek

24.06.2020 – środa

Temat z podręcznika nr 56 – W WAKACJE SPOTYKAM SIĘ Z JEZUSEM

I. WPROWADZENIE 1. Dzisiaj jest nasze ostatnie spotkanie przed wakacjami, dlatego postaramy się do nich dobrze przygotować. Opowiemy o tym, co możemy robić na wakacjach.

II. II. AKTYWIZACJA 1. Ćwiczenie „Czego potrzebuję podczas wakacji?”

Przedmioty związane są z okresem letnim: krem do opalania, okulary przeciwsłoneczne, piłka plażowa, różaniec i modlitewnik. – Wakacje to czas odpoczynku, zabaw, zwiedzania ciekawych miejsc. Nie możemy jednak zapominać o Jezusie.

2. Przez cały rok szkolny spotykaliśmy się razem i mówiliśmy o Jezusie. On był z nami, mówił do nas. Zastanówmy się, gdzie możemy Go spotkać w czasie wakacji? Z Jezusem możemy się spotykać wszędzie: w górach, w lesie, na łące, w parku, nad wodą. Jezus chce, abyśmy byli szczęśliwi. Pragnie, abyśmy się cieszyli słońcem, ciepłą wodą, śpiewem ptaków, kwiatami na łące i drzewami w lesie. Lecz Jezus chce się spotkać z każdym dzieckiem nie tylko w tych miejscach. Jest też jedno miejsce bardzo szczególne, wyjątkowe. To świątynia. On czeka na spotkanie z nami i cieszy się, gdy z Nim rozmawiamy, gdy Mu dziękujemy, gdy okazujemy swą miłość, wyrażając ją podczas Mszy Świętej.

3. Piosenkę „Sercem kocham Jezusa”: Sercem kocham Jezusa. Sercem kocham Jezusa. Zawsze będę Go kochać. Bo On pierwszy ukochał mnie.

4. Czytanie Pisma Świętego Mk 10, 13-16. Posłuchajmy, w jaki sposób Jezus zachowywał się wobec dzieci: „Przynosili Mu również dzieci, żeby ich dotknął; lecz uczniowie szorstko zabraniali im tego. A Jezus widząc to, oburzył się i rzekł do nich: «Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem należy Królestwo Boże. Zaprawdę powiadam wam: Kto nie przyjmie Królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego». I biorąc je w objęcia, kładł na nie ręce i błogosławił je”.

5. Pytania do tekstu biblijnego.

III. ZAKOŃCZENIE 1. Rymowanka: Choć wakacji nadszedł czas, Jezus zawsze czeka nas.

2. Praca z podręcznikiem strona 116.

3. Modlitwa spontaniczna – Dobry Jezu, dziękujemy Ci za słońce; – Dobry Jezu, dziękujemy Ci za wakacje.

IV. KĄCIK RODZICA

1. Rozważanie -„Idźcie i odpocznijcie, gdziekolwiek pójdziecie, ja będę z wami, aby was ochraniać”. (Mt 28,20; Ps 121)

2. Okruch mądrości „Życie i zdrowie fizyczne są cennymi dobrami powierzonymi nam przez Boga. Mamy się o nie troszczyć”. (KKK 2288)

3. „Niech nic cię nie niepokoi, niech nic cię nie przeraża, wszystko mija, Bóg się nie zmienia”. (św. Teresa).

19.06.2020 – piątek

Temat z podręcznika nr 55. SPOTYKAM SIĘ Z JEZUSEM W MOJEJ PARAFII

I. WPROWADZENIE 1. Kościół Matki Bożej Królowej Wszechświata w Tarnowskich Górach – Pniowcu jest naszym kościołem parafialnym. Każdy z nas ma swoje imię. Kościołom nadawane są imiona różnych świętych, aby w szczególny sposób opiekowali się nimi.

2. Posłuchajmy uważnie wiersza nieznanego autora pt. „Lubię chodzić do kościoła” o tym, jak pewien chłopiec był bardzo zadowolony i szczęśliwy, gdy odwiedzał Jezusa w kościele. Wiersz: Lubię chodzić do kościoła Bo w nim jest tak pięknie

Każdy przyjdzie, to się żegna I zaraz uklęknie

W tym kościele świateł wiele I grają organy,

bo tu mieszka Nasz Przyjaciel, Jezus ukochany.

II. AKTYWIZACJA 1. Ksiądz proboszcz troszczy się o wszystko, co dzieje się w parafii. Parafia jest jak duża rodzina, do której należymy my, nasi rodzice, przyjaciele i sąsiedzi. To rodzina dzieci Bożych. Ksiądz proboszcz jest znakiem obecności w tej rodzinie dobrego Jezusa. Sam Jezus powierzył mu to zadanie. Nasz ksiądz proboszcz nazywa się Norbert Biadacz. Wszyscy ludzie oraz dzieci, którzy kochają Jezusa przychodzą w każdą niedzielę do kościoła na uroczyste spotkanie, które nazywamy Mszą Świętą. W czasie Mszy Świętej modli się razem z ludźmi do Boga, głosi słowo Boże, udziela Komunii Świętej, chrztu, spowiedzi. Ponadto ksiądz proboszcz dba także o wygląd świątyni i jej otoczenia. Troszczy się także o to, aby Jezusa mogli przyjmować ludzie chorzy, którzy nie mogą przyjść do kościoła. Każdego miesiąca odwiedza ich w domach.

III. ZAKOŃCZENIE 1. Piosenka z gestami „Jezus, nasz przyjaciel”.

Mamy przyjaciela, który bardzo kocha, nas kocha, nas kocha, a imię Jego Jezus (dzieci wznoszą ręce do góry) Ref. Zawsze razem z Nim pracuję (dzieci klaszczą w dłonie 2 razy) Z Nim raduję się (dzieci klaszczą w dłonie 2 razy) I dla Niego pragnę żyć (dzieci klaszczą w dłonie 2 razy)

2. Rymowanka: Chociaż lat niewiele mam, to parafię swoją znam.

3. Praca z podręcznikiem strona 114/115.

KĄCIK RODZICA: „Kto kocha i zna Jezusa, ten pragnie wszystkich do Niego prowadzić”. (bł. Urszula Ledóchowska)

10.06.2020 – środa

Temat w podręczniku nr 45 – ZMARTWYCHWSTAŁY JEZUS ODWIEDZA MOJĄ MIEJSCOWOŚĆ

I. WPROWADZENIE 1. Dzień, kiedy Zmartwychwstały Jezus obecny w hostii odwiedza nas w miejscach naszego zamieszkania, nazywamy Uroczystością Bożego Ciała. W tym dniu, Jezus niesiony w monstrancji, odwiedza nasze miasta i wsie.

2. Wyjaśnienie – Monstrancja to ozdobne naczynie liturgiczne, w którym ksiądz przenosi i wystawia na ołtarzu Ciało Jezusa pod postacią białego chleba.

II. AKTYWIZACJA 1. Opowiadanie: Wczoraj ja i Ewelina zbierałyśmy kwiaty na łące. Bardzo trudno jest uzbierać cały koszyk kwiatów, bo niektóre z nich są bardzo małe. Gdy wróciłyśmy do domu, Piotrek bawił się z Markiem na podwórku – Gdzie byłyście? – zapytali nas chłopcy. Pokazałyśmy im nazbierane kwiaty i Ewelina dodała: – To na jutrzejszą procesję. – Aha, to już jutro jest Boże Ciało – przypomniał sobie Piotrek. – Muszę sprawdzić, czy mama przygotowała mi białą albę, w której będę szedł podczas procesji. Marek, który stał zdziwiony z boku i przysłuchiwał się rozmowie, zapytał: – Co to takiego procesja Bożego Ciała? Pytanie to usłyszała babcia Marysia, która właśnie przyniosła z ogrodu więcej kwiatów do naszych koszyków. Podeszła do nas i powiedziała: – Procesja Bożego Ciała to uroczysta wędrówka, w której wszyscy idą odświętnie ubrani, a Jezus obecny w hostii wychodzi na ulice. Dziewczynki sypią przed Nim kwiaty, a ministranci niosą kadzidło i dzwonią dzwonkami. – To ja też pójdę przygotować się do procesji – powiedział Marek i szybko pobiegł do domu. Dzisiaj od rana cała moja rodzina szykowała się do przeżycia Uroczystości Bożego Ciała. Ja ubrałam się w moją nową, piękną sukienkę, a Piotrek włożył swoją komunijną, białą albę. W południe ruszyliśmy wszyscy do kościoła na Mszę Świętą. W kościele ksiądz mówił o dobrym Jezusie, który jest obecny wśród nas, bo bardzo nas kocha. Bardzo ucieszył mnie moment, gdy wyruszyliśmy z kościoła z procesją. Szłam tuż przed samą monstrancją niesioną przez księdza. Po drodze cała procesja zatrzymywała się przy czterech ołtarzach, na których ksiądz stawiał monstrancję z Jezusem i modlił się. To był wspaniały dzień. W przyszłym roku też wezmę udział w procesji Bożego Ciała.

2. Pytania do opowiadania – Wyjaśnienie dzieciom, że w tym roku z powodu wirusa procesje wyglądać będą inaczej. Trzeba będzie zachować bezpieczną odległość od innych uczestników procesji a nawet w niektórych wypadkach założyć maseczki.

III. ZAKOŃCZENIE 1. Rymowanka: Idzie Jezus razem z nami, w procesji Go uwielbiamy.

2. Praca z podręcznikiem strona 94/95

3. Modlitwa „Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Amen”.

IV. KĄCIK RODZICA

1. Rozważanie „Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił – nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki”. (J 6,54-58)

2. Okruch mądrości „Eucharystia: Najskuteczniejszy pokarm powołania”. (św. Jan Bosko) 3.„Życie podobne jest do drogi pełnej zakrętów. Widzimy tylko odcinek do kolejnego zakrętu. Ale wiemy, że Bóg ogarnia wzrokiem całą drogę”. (Anton Kner)

5.06.2020 – piątek

Temat nr 54 – CHCĘ NAŚLADOWAĆ JEZUSA W MIŁOŚCI I DOBROCI

I. WPROWADZENIE 1. – Z czym kojarzy się serce? Serce jest symbolem miłości.

II. AKTYWIZACJA 1. Opowiadanie – Ponad 300 lat temu żyła we Francji mała Małgosia. Od najmłodszych lat bardzo kochała Jezusa. Często z Nim rozmawiała. Podziwiała siostry zakonne, które spotykała. Widywała je modlące się w kościele i pomagające innym ludziom. Gdy miała 4 lata, obiecała należeć do Jezusa tak jak one. Gdy dorastała, miłość do Jezusa wypełniała całe jej serce. Tak jak obiecała, została siostrą zakonną. Najważniejszym wydarzeniem w jej życiu było spotkanie z Jezusem, podczas którego Jezus ukazał jej swoje Serce jaśniejące jak słońce. Mówił, że jest ono pełne miłości do wszystkich ludzi, nawet wtedy, gdy o Nim zapominają. Jezus prosił Małgorzatę, aby przez modlitwę i dobre czyny przypominała ludziom o przepełnionym miłością do nas Sercu Jezusa. Od tej chwili Małgosia jeszcze więcej się modliła, opiekowała się chorymi, obdarzała miłością wszystkich, którzy zwracali się do niej o pomoc. Starała się, aby jej serce było podobne do serca Jezusa.

2. Pytania do tekstu.

3. Jezus stał się dla Małgosi najważniejszym nauczycielem, kochała Go i starała się naśladować Jego czyny. Małgosia pamiętała, że Jezus, kiedy żył na ziemi, nauczał, pocieszał strapionych, uzdrawiał chorych. Przeczytamy o tym w Piśmie Świętym, ale najpierw wyjaśnimy trudne słowa. Galilea – to część Ziemi Świętej leżąca nad jeziorem. Kraj, w którym żył Jezus był bardzo suchy i pustynny, dlatego jezioro zwane Galilejskim było bardzo ważne. Łowiono w nim ryby, a nad brzegiem rosły piękne zielone drzewa i krzewy. Jezus często wędrował wokół jeziora ze swoimi uczniami, głosząc dobrą nowinę o Bogu, czyli Ewangelię. Syria – to kraj sąsiadujący z ziemią Jezusa, do którego także dotarła wiadomość o Jego wspaniałych czynach. Synagoga – to miejsce modlitwy.

4. Czytanie Pisma Świętego Mt 4,23-24: „I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których dręczyły rozmaite choroby i dolegliwości, (…) a On ich uzdrawiał”.

5. Pytania do tekstu biblijnego.

6. Jezus prosił siostrę Małgorzatę, aby naśladowała Jego dobroć i miłość do ludzi. Jezus prosi o to również każdego z nas. Chce, abyśmy stawali się coraz lepsi, i pragnie nam w tym pomóc. Zastanówmy się, w jaki sposób możemy naśladować Jezusa. Powinniśmy wykorzystywać każdą sytuację, aby czynić dobro. W ten sposób nasze serce będzie się stawało podobne do Serca Jezusa.

7. Nabożeństwo czerwcowe. W świątyniach odprawiane jest nabożeństwo, podczas którego modlimy się Litanią do Najświętszego Serca Jezusa. Pomódlmy się fragmentem tej modlitwy, powtarzając: „Zmiłuj się nad nami”. Prosimy tymi słowami Jezusa, aby wybaczył nam to, że nie zawsze chcemy Go naśladować: Serce Jezusa dobroci i miłości pełne – Zmiłuj się nad nami. Serce Jezusa cierpliwe i wielkiego miłosierdzia – Zmiłuj się nad nami. Serce Jezusa włócznią przebite – Zmiłuj się nad nami. Serce Jezusa źródło wszelkiej pociechy. – Zmiłuj się nad nami.

III. ZAKOŃCZENIE 1. My również podobnie jak siostra Małgorzata możemy odpowiedzieć na prośbę Jezusa, by kochać Go i stawać się coraz lepszymi. W tym celu podejmijmy jedno postanowienie. Przykłady postanowień: – Będę się więcej modlił. – Będę unikał kłótni. – Będę sprzątał swój pokój. – Nie będę używał brzydkich słów.

2. Praca z podręcznikiem strona 112/113.

KĄCIK RODZICA

1.Okruch mądrości „Człowiek dopiero wtedy jest w pełni szczęśliwy, gdy może służyć, a nie wtedy, gdy musi władać”. (kard. Stefan Wyszyński)

2„Człowiek rodzi się dla służby, żyje i umiera w służbie”. (Zofia Kossak)

29.05.2020 – piątek

Temat nr 44. ZMARTWYCHWSTAŁY JEZUS POSYŁA SWEGO DUCHA POCIESZYCIELA

I WPROWADZENIE 1. Jezus jest zawsze z nami i pomaga nam w różnych sytuacjach. Dzisiaj dowiemy się, kto jeszcze udziela nam swojej pomocy i pociesza nas, kiedy jesteśmy smutni. 2.Opowiadanie: Marek – pocieszyciel. Dzisiaj przyszedłem do przedszkola i od razu zauważyłem, że Kasia jest smutna. – Co się stało? – zapytałem. – Mama wpięła mi we włosy nową spinkę w kształcie kwiatka. Chciałam, żeby zobaczyły ją moje koleżanki. Szybko rozebrałam się w szatni i pobiegłam do sali. Zawołałam koleżanki, ale spinki już nie było. Teraz jest mi smutno. Tę spinkę dostałam od babci Marysi – opowiedziała mi Kasia. – Nie martw się – pocieszałem ją – spinka na pewno gdzieś leży. Chodź, pomogę ci jej szukać. Razem na pewno ją znajdziemy. Szukaliśmy spinki w sali, ale nigdzie jej nie było. Zapytałem panią, czy możemy wyjść do szatni, aby tam poszukać zguby. Pani zgodziła się. Szukaliśmy na podłodze i na ławkach. Kiedy nie mogliśmy znaleźć spinki, Kasia zaczęła płakać. Wziąłem ją za rękę i powiedziałem: – Nie płacz, Kasiu, poszukajmy jeszcze w twoich ubraniach.

Podszedłem do kurtki Kasi, ale w kieszeniach nie było spinki. Zajrzałem do czapki i krzyknąłem: – Kasiu, tu jest twoja zguba. Kasia ucieszyła się i powiedziała z radością: – Dziękuję ci, Marku, za to, że mnie pocieszałeś i znalazłeś moją spinkę. 3. Pytania do opowiadania

II. AKTYWIZACJA 1. Czasem jesteśmy smutni. Smutek towarzyszy nam, gdy jesteśmy chorzy, zmęczeni, coś nam zginie lub coś nam się nie uda. Jest nam również smutno, gdy musimy rozstać się z kimś, kogo lubimy.

W takich chwilach nasi przyjaciele pocieszają nas. Jezus też miał przyjaciół, którymi byli Jego uczniowie. Oni cieszyli się z każdego spotkania z Jezusem. Pewnego dnia Jezus powiedział im, że musi wrócić do swego Ojca w niebie. Uczniowie zasmucili się, ponieważ było im dobrze z Jezusem. Posłuchajmy, w jaki sposób Jezus pocieszał swoich przyjaciół.

2. Czytanie Pisma Świętego (J 14,16.18-19.26):

„Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze (…). Nie zostawię was sierotami: Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie oglądał. Ale wy Mnie widzicie, ponieważ Ja żyję i wy żyć będziecie (…). A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko”.

3. Pytania do tekstu biblijnego

4. Wyjaśnienie pojęcia Duch Święty. Każdą modlitwę rozpoczynamy znakiem krzyża, wypowiadając jednocześnie słowa: „W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Duch Święty, tak jak Jezus i Bóg Ojciec, jest Bogiem. Od chwili chrztu św. mieszka w każdym z nas

5. Zesłanie Ducha Świętego – fragment biblijny: Uczniowie Jezusa oczekiwali na spełnienie Jego obietnicy. Posłuchajmy, co wydarzyło się pewnego dnia (Dz 2,1-4a): „Kiedy (…) znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć

z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali.

Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym” – Zadajemy pytania do tekstu biblijnego

6. Nauka pieśni: Przyjdź, Duchu Święty, ja pragnę. O to dziś błagam Cię. Przyjdź w swojej mocy i sile. Radością napełnij mnie.

7. Zabawa – drama „Pocieszanie”. Zadaniem dzieci, które będą brały udział w scence jest odgrywanie roli ludzi potrzebujących pocieszenia, np.: – płaczące dziecko, które nie ma się z kim bawić; – zmęczona mama, która ma pozamiatać podłogę; – kolega, który zgubił ulubioną zabawkę; – koleżanka, która nie umie zawiązać buta; – smutne dziecko, które nie zabrało drugiego śniadania. Dzieci pokazują za pomocą gestów i słów, jak można pocieszyć każdą z tych osób.

III. ZAKOŃCZENIE 1. Rymowanka

Jezus dał Ducha Pocieszyciela, który me serce rozwesela.

2. Praca z podręcznikiem – ćwiczenia strona 92/93

27.05.2020 – środa

Temat nr 53. KOCHAM MOICH RODZICÓW

1. Modlitwa za rodziców: Dobry Boże, dziękujemy Ci za naszych rodziców i opiekunów. Dziękujemy za to, że nas kochają i otaczają nas swoją opieką. Dziękujemy Ci, Boże, za to, że nas wychowują. Amen.

2. Pytania – Dlaczego nasi rodzice są tacy wspaniali? – Dlaczego przy nich czujemy się bezpiecznie? – Za co możemy im podziękować? – Jakie czyny sprawią naszym rodzicom największą radość i przyjemność?

3. Opowiadanie Posłuchajmy rozmowy Kasi z babcią.

Wiesz babciu, zastanawia mnie, dlaczego nasi rodzice są przy nas tacy duzi. Dlaczego mój tata jest taki wysoki i potężny. Zawsze, gdy gramy w warcaby, musi uklęknąć. Gdy zaś tuli mnie do snu, musi się zwijać w kłębek. – Kasiu, tata musi być duży, byśmy przy nim czuli się bezpiecznie. Zresztą powiedz mi, gdyby nie był taki duży, to na kogo patrzylibyśmy, zadzierając w górę głowę? – Dobrze babciu, zgadzam się z Tobą, ale nie rozumiem, czemu ma takie duże i silne ręce? Mama ma mniejsze, a potrafi nimi zrobić o wiele więcej rzeczy. – To prawda, olbrzymim rękom taty trudniej zawiązać ci kokardę, zapiąć lub odpiąć guzik, zapleść warkocz albo wyjąć drzazgę z palca, ale za to są wystarczająco duże, by wszystko naprawić, podnieść cię do góry i pomieścić to, co może znaleźć w twojej kieszeni, a jednocześnie wystarczająco małe, by pogłaskać cię po głowie. – Masz rację babciu, coraz lepiej rozumiem, czemu nasi rodzice są tak inni niż my. – A zauważyłaś, że mamusie, mimo że mają jedną parę oczu, to zachowują się tak, jakby miały trzy pary? Jedna para, którą widzą wszystko przez zamknięte drzwi, zamiast pytać: „Dzieci, co tam wyprawiacie?”. Drugą parę ma z tyłu głowy i widzi to, czego nie powinna oglądać, ale

o czym koniecznie musi wiedzieć. I jeszcze jedną parę, gdy po kryjomu przesyła nam spojrzenie, kiedy wpadniemy w kłopoty: „Rozumiem to i kocham cię”. – Babciu, dobry Bóg dał nam wspaniałych rodziców. Tata ma silny i budzący zaufanie głos. Jego oczy, które wszystko widzą, pozostają spokojne i wyrozumiałe. Mama zaś umie pocałować w taki sposób, że jej pocałunek leczy wszystko – od bolącej nogi aż po złamane serce… – Tak Kasiu, masz wspaniałych rodziców. Powinnaś im bardziej okazywać miłość. Jak myślisz, co możesz zrobić, żeby poczuli, że ich kochasz i że są dla Ciebie bardzo ważni?

4. Rozmowa o wzorze – Świętej Rodziny, (podróż do Betlejem w związku ze spisem ludności, narodziny Jezusa, obecność Józefa podczas pokłonu pasterzy, ofiarowanie Jezusa w świątyni, ucieczka do Egiptu i powrót, ukryte życie w Nazarecie, zgubienie i odnalezienie dwunastoletniego Jezusa w świątyni).

5. Praca z podręcznikiem

6. Rymowanka:

Moi rodzice są wspaniali, bo miłość Bożą w serce me wlali.

KĄCIK RODZICA

„Kto czci ojca, zyskuje odpuszczenie grzechów, a kto szanuje matkę, jakby skarby gromadził. Kto czci ojca, radość mieć będzie z dzieci, A w czasie modlitwy będzie wysłuchany. Kto szanuje ojca, długo żyć będzie, A kto posłuszny jest Panu, da wytchnienie swej matce; (…) Czynem i słowem czcij ojca swego, Aby spoczęło na tobie jego błogosławieństwo.(…) Synu, wspomagaj swego ojca w starości, Nie zasmucaj go w jego życiu. A jeśliby nawet rozum stracił, miej wyrozumiałość, Nie pogardzaj nim, choć jesteś w pełni sił (…)”. (Syr 3,3-13)

Okruch mądrości

K. Raczkiewicz – Mama

Mama, to słowo pełne miłości, to ciepłe, pachnące śniadanko na stole. To dobre i kochające dłonie, głaszczące, gdy ból i strapienie. To pełne niepokoju spojrzenie, gdy coś „zmaluję” i zbroję. Rozpierająca duma, gdy nauczę się czegoś nowego, szczególnie gdy staram się być dobry dla każdego. Słowo Mama wypowiadam z radością, w każdej sytuacji i miejscu, bo jest w nim zawarte dobro, płynące od Ciebie. Mamo – bezwarunkowo kocham Cię szalenie i miłość swą chcę wyrazić życzeniem, byś zawsze promieniała uśmiechem, zdrowa i szczęśliwa była, mając kochającą córkę i takiego samego syna

8.05.2020 – piątek

Temat nr 41. ZMARTWYCHWSTAŁY JEZUS MÓWI DO MNIE PODCZAS MSZY ŚWIĘTEJ

1. WPROWADZENIE – Na dzisiejszym spotkaniu będziemy uczyć się słuchać: – Co można usłyszeć będąc latem na łące? – A co słychać na spacerze w lesie? – Czyj głos usłyszeliście dziś po przebudzeniu?

2 AKTYWIZACJA Zabawa „Nie widzę a słyszę” Celem zabawy jest doprowadzenie do wniosku, że aby usłyszeć czyjś głos, niekoniecznie trzeba kogoś widzieć. Nagrane dźwięki i głosy, np.: – śpiew ptaka – szum wody – szczekanie psa – głos mamy wołającej dziecko na obiad – odgłosy śpiącej osoby. Po każdym kolejnym odgłosie – zgadujemy.

3. WYJAŚNIENIE pojęć liturgia słowa i Ewangelia. Pokazujemy dzieciom ilustrację przedstawiającą kapłana czytającego Pismo Święte podczas Mszy Świętej. – Podczas Mszy Świętej, po radosnym śpiewie „Alleluja”, ksiądz bierze do rąk księgę Pisma Świętego. Następnie wszyscy ludzie wstają, żeby uważnie słuchać. Ksiądz oznajmia, że będą to „słowa Ewangelii”. Ewangelia to księga, w której spisane są wydarzenia z życia Jezusa. Ewangelia to trudne słowo, które pochodzi z języka greckiego i oznacza dobrą nowinę. Gdy w czasie Mszy Świętej ksiądz czyta Ewangelię, słyszymy wtedy samego Jezusa, chociaż Go nie widzimy. Słyszymy dobrą nowinę o Jego życiu. Dziś słuchaliśmy odgłosów z taśmy i odgadywaliśmy, kto je wydaje. Nie widzieliśmy osoby, ale mogliśmy rozpoznać jej głos. Podobnie na Mszy Świętej – nie widzimy zmartwychwstałego Jezusa, a jednak możemy naprawdę usłyszeć, co On mówi. Wiara i zaufanie Jezusowi pomagają nam usłyszeć Jego głos. Na Mszy Świętej widzimy tylko księgę i księdza, który czyta lub wyjaśnia słowa Pisma Świętego, ale wiemy, że przez niego mówi do nas sam Jezus. Pierwszą część Mszy Świętej, w której czytamy słowo Boże, nazywamy liturgią słowa.

4. CZYTANIE PISMA ŚWIĘTEGO – (Mk 4,1-2.9):

„Znowu zaczął nauczać nad jeziorem i bardzo wielki tłum ludzi zebrał się przy Nim. Dlatego wszedł do łodzi i usiadł w niej /pozostając/ na jeziorze, a cały lud stał na brzegu jeziora. Uczył ich wiele w przypowieściach (…) I dodał: Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha”.

5. ROZMOWA na temat przeczytanego słowa Bożego

– Gdzie Jezus nauczał ludzi? – W jaki sposób Jezus mówił do słuchających Go ludzi? – Do czego zachęca nas Jezus w przeczytanym fragmencie Ewangelii? Kiedy kogoś kochamy, to lubimy być blisko niego, rozmawiać z nim i słuchać, co ciekawego ma nam do powiedzenia. Lubimy słuchać, kiedy nasi rodzice, nauczyciele, przyjaciele mówią nam coś miłego, kiedy mówią do nas słowa miłości. Dobry Jezus, nasz najlepszy Przyjaciel i Nauczyciel, mówi do nas słowa miłości podczas każdej Mszy Świętej i zachęca do uważnego słuchania. Pamiętajmy o tym, kiedy będziemy w niedzielę na Mszy Świętej.

6. Nauka piosenki „Słowo Twe w księdze śpi”

7. Praca z podręcznikiem str 86/87

22.05.2020

Temat nr 46. MODLĘ SIĘ NA RÓŻAŃCU

WPROWADZENIE 1. Kto najczęściej przygotowuje dla nas śniadanie w domu? – Kto opiekuje się nami, gdy jesteśmy chorzy? – To mama.

Oprócz mamy na ziemi, jest jeszcze jedna Mama. Maryja, Mama Jezusa, jest także Mamą każdego z nas. Ona nas bardzo kocha. Kocha każde dziecko, o każdym pamięta, myśli, każdym się opiekuje, jak najlepsza mama. Maryja, jak każda mama, bardzo kochała swego Syna, Jezusa. Podczas życia Jezusa na ziemi starała się być blisko Niego i wspierać Go w każdej sytuacji.

AKTYWIZACJA 1. Posłuchajmy, o czym rozmawiała Kasia ze swoją mamą.

Dzisiaj tato z Piotrkiem poszli na mecz piłki nożnej, a ja zostałam z mamą i Olą w domu. Kiedy mama karmiła Olę, próbowałam sobie przypomnieć, jak to było, kiedy ja także byłam taka mała jak Ola. Ale niestety nie pamiętałam ani jednego obiadu, gdy mama karmiła mnie łyżką. Dlatego zapytałam mamę: – Mamusiu, czy ty kiedyś karmiłaś mnie łyżką tak jak Olę? – Ależ tak córeczko – odpowiedziała mama. – Ale ja tego nie pamiętam – dodałam. – To nic Kasiu. Ja bardzo dobrze pamiętam, kiedy byłaś taka mała jak Ola. Lubiłaś jeść zupy warzywne i ziemniaki, ale nie chciałaś jeść kaszy i bardzo wtedy marudziłaś. Musiałam opowiadać ci ciekawe historie i zachęcać do jedzenia. – Naprawdę mamusiu?! Jak to dobrze, że ty wszystko pamiętasz i możesz mi o tym opowiedzieć. Dziękuję ci, mamo! – Kasiu, każda mama pamięta wydarzenia z życia swoich dzieci, ponieważ je bardzo kocha i wszystko, co dzieje się z jej dziećmi, jest dla niej bardzo ważne. Moja mama, czyli twoja babcia, dobrze pamięta czasy, kiedy ja byłam małą dziewczynką. – To wspaniale – zawołałam – muszę babcię o to zapytać. – Dobrze Kasiu, a teraz, kiedy Ola jest nakarmiona, ubierzemy się i pójdziemy razem do kościoła na modlitwę różańcową. Razem z Maryją, Matką Jezusa, będziemy przypominać najważniejsze wydarzenia z życia Jej Syna i modlić się na różańcu. Potem ubrałyśmy się i poszłyśmy razem do kościoła. Jak to dobrze, że możemy razem z Maryją przypominać sobie życie Jezusa.

2 .Pytania do opowiadania .

3. Prezentacja różańca, wyjaśnienie jak się modlić. Wspólna modlitwa. Czytanie Pisma Świętego (Łk 2,51b-52): „A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu. Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi”.

4. Rozmowa na temat tekstu biblijnego K. stawia pytania: – Jak miała na imię Matka Jezusa? – O ZAKOŃCZENIE – Praca z podręcznikiem Dzieci wykonują polecenia w podręczniku dziecka. 3. KĄCIK RODZICA

Wszystkim mamom z okazji zbliżającego się święta Dnia Matki opieki Maryi, łask potrzebnych do wychowania swoich dzieci, na dobrych, wartościowych ludzi. Dużo zdrowia i siły do pokonania wszelkich trudności życia codziennego.

Życzy – Katechetka

20.05.2020 – środa

Temat nr 43. W NIEDZIELĘ MIŁOSIERDZIA BOŻEGO ODDAJĘ CZEŚĆ JEZUSOWI

WPROWADZENIE 1. Sanktuarium jest to szczególne miejsce modlitwy i spotkania z Bogiem, upamiętniające ważne wydarzenia. Ludzi, którzy jadą lub idą do sanktuarium nazywamy pielgrzymami.

2.Miłosierdzie to wielka miłość połączona z wiernością i współczuciem. Bóg kocha nas właśnie taką miłością. Nawet jeśli uczynimy coś złego, Bóg nas nie zostawi, ale zawsze będzie blisko każdego z nas. Jego miłość będzie zawsze trwać.

AKTYWIZACJA 1. Posłuchajmy, dokąd na pielgrzymkę wybrała się Kasia z rodziną.

W niedzielę pojedziemy całą rodziną na Mszę Świętą do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie, a potem odwiedzimy ciocię, która mieszka w tym mieście, powiedziała mama. Gdy dojechaliśmy do sanktuarium, był duży tłok i tata musiał się bardzo natrudzić, aby zaparkować samochód. Gdy już to zrobił, wszyscy udaliśmy się do kościoła. W środku bardzo mi się podobało, zwłaszcza obraz Jezusa, na którym spod Jego szaty wypływają dwa promienie: jeden czerwony, a drugi bladoniebieski. Pod obrazem był napis „Jezu, ufam Tobie”. – A kim jest siostra namalowana na tym małym obrazie – spytałam babcię. – To św. Faustyna Kowalska. To właśnie jej ukazywał się Jezus zmartwychwstały i prosił o namalowanie swojego obrazu. Jej również przekazał polecenie, aby niedziela po Wielkanocy była obchodzona jako święto Miłosierdzia Bożego. W ten sposób Bóg chciał przypomnieć wszystkim ludziom, że największym pragnieniem Jego serca jest dawać przebaczenie i miłość. – Babciu, skąd to wszystko wiesz? – zapytałam. – Z książki, którą napisała św. Faustyna. Spisywała ona to wszystko, co Jezus jej powiedział. On też nauczył ją pięknej modlitwy, którą nazywamy „Koronką do Miłosierdzia Bożego”. Modlimy się w niej o to, aby dobry Bóg przebaczył ludziom wszystko to, czym Go zasmucają. – A gdzie mieszkała św. Faustyna? – Właśnie tutaj spędziła ostatnie lata swojego życia. Zmarła, mając 33 lata. Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosił uroczyście polską siostrę zakonną świętą. Jest to powód do wielkiej radości dla całego Kościoła, a zwłaszcza dla Polski. W 2002 roku w tym miejscu Jan Paweł II oddał cały świat Miłosierdziu Bożemu. Gdy dowiedziałam się tego wszystkiego, uklęknęliśmy i pomodliliśmy się słowami modlitwy „Jezu, ufam Tobie”, a babcia obiecała, że w drodze powrotnej nauczy mnie „Koronki do Miłosierdzia Bożego”. Później odwiedziliśmy ciocię, a wieczorem zmęczeni wróciliśmy do domu. Gdy się modliłam, podziękowałam dobremu Bogu za Jego wielką miłość.

2 .Rozmowa na temat opowiadania.

3. Prezentacja i omówienie obrazu Jezusa Miłosiernego.

4. Nauka modlitwy: „Ufam Tobie, boś Ty wierny, Wszechmogący, miłosierny”.

ZAKOŃCZENIE – Praca z podręcznikiem str 90/91

KĄCIK RODZICA –

1. Rozważanie „Pan jest łagodny i miłosierny, nieskory do gniewu i bardzo łaskawy”. (Ps 145,8)

2. Okruch mądrości „W miłości bliźniego biedny jest bogatym; bez miłości bliźniego bogaty jest biednym”. (św. Augustyn)

3. „To wyższe ideały, to czysta Miłość nadaje sens życiu i śmierci, to całkowity dar daje bogactwo, którego nikt nas nie może pozbawić”. (John Steinbeck)

4. „Jeśli chcesz pomóc ludziom, bądź dla nich przede wszystkim dobrym przykładem”. (Rupert Mayer)

Temat: 2020 Jubileuszowy Rok Jana Pawła II – 18 maj – 100 rocznica urodzin Jana Pawła II.

W życiu wielu z nas Święty Jan Paweł II był obecny zawsze – wielu urodziło się, gdy nasz Rodak zasiadał już na tronie Stolicy Piotrowej. Wy już nie. Wasi rodzice czy dziadkowie dobrze pamiętają moment wyboru na głowę Kościoła i emocje związane z tym wielkim wydarzeniem.

To właśnie jest czas, by posłuchać ich opowieści, poczytać kim był święty Jan Paweł II, wspólnie z rodziną obejrzeć relacje z uroczystości lub film.

Nie ma wątpliwości, że Jego pontyfikat miał ogromny wpływ na Kościół Katolicki, na losy Polski, Europy i świata. A jaki miał wpływ na nas samych? Jakie ślady i osobiste przeżycia zostaną w nas – którzy nie mieliśmy szczęścia spotkać wielkiego Świętego naszych czasów?

Światowe Dni Pamięci św. Jana Pawła II, które w dniach 16-24 maja miały obfitować w wiele wydarzeń sportowo-kulturalnych i w których miało wziąć udział tysiące osób z całego świata, z wiadomych względów zostały odwołane. Nie zrezygnowano jednak z hucznego świętowania niezwykłego 100-lecia i wspólnie z Telewizją Polską, Papieskim Muzeum, Bazyliką Ofiarowania NMP oraz wieloma wadowickimi instytucjami przygotowano szereg alternatywnych wydarzeń.

8.05.2020 – piątek

Temat nr 41. ZMARTWYCHWSTAŁY JEZUS MÓWI DO MNIE PODCZAS MSZY ŚWIĘTEJ

1. WPROWADZENIE – Na dzisiejszym spotkaniu będziemy uczyć się słuchać: – Co można usłyszeć będąc latem na łące? – A co słychać na spacerze w lesie? – Czyj głos usłyszeliście dziś po przebudzeniu?

2 AKTYWIZACJA Zabawa „Nie widzę a słyszę” Celem zabawy jest doprowadzenie do wniosku, że aby usłyszeć czyjś głos, niekoniecznie trzeba kogoś widzieć. Nagrane dźwięki i głosy, np.: – śpiew ptaka – szum wody – szczekanie psa – głos mamy wołającej dziecko na obiad – odgłosy śpiącej osoby. Po każdym kolejnym odgłosie – zgadujemy.

3. WYJAŚNIENIE pojęć liturgia słowa i Ewangelia. Pokazujemy dzieciom ilustrację przedstawiającą kapłana czytającego Pismo Święte podczas Mszy Świętej. – Podczas Mszy Świętej, po radosnym śpiewie „Alleluja”, ksiądz bierze do rąk księgę Pisma Świętego. Następnie wszyscy ludzie wstają, żeby uważnie słuchać. Ksiądz oznajmia, że będą to „słowa Ewangelii”. Ewangelia to księga, w której spisane są wydarzenia z życia Jezusa. Ewangelia to trudne słowo, które pochodzi z języka greckiego i oznacza dobrą nowinę. Gdy w czasie Mszy Świętej ksiądz czyta Ewangelię, słyszymy wtedy samego Jezusa, chociaż Go nie widzimy. Słyszymy dobrą nowinę o Jego życiu. Dziś słuchaliśmy odgłosów z taśmy i odgadywaliśmy, kto je wydaje. Nie widzieliśmy osoby, ale mogliśmy rozpoznać jej głos. Podobnie na Mszy Świętej – nie widzimy zmartwychwstałego Jezusa, a jednak możemy naprawdę usłyszeć, co On mówi. Wiara i zaufanie Jezusowi pomagają nam usłyszeć Jego głos. Na Mszy Świętej widzimy tylko księgę i księdza, który czyta lub wyjaśnia słowa Pisma Świętego, ale wiemy, że przez niego mówi do nas sam Jezus. Pierwszą część Mszy Świętej, w której czytamy słowo Boże, nazywamy liturgią słowa.

4. CZYTANIE PISMA ŚWIĘTEGO – (Mk 4,1-2.9):

„Znowu zaczął nauczać nad jeziorem i bardzo wielki tłum ludzi zebrał się przy Nim. Dlatego wszedł do łodzi i usiadł w niej /pozostając/ na jeziorze, a cały lud stał na brzegu jeziora. Uczył ich wiele w przypowieściach (…) I dodał: Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha”.

5. ROZMOWA na temat przeczytanego słowa Bożego

– Gdzie Jezus nauczał ludzi? – W jaki sposób Jezus mówił do słuchających Go ludzi? – Do czego zachęca nas Jezus w przeczytanym fragmencie Ewangelii? Kiedy kogoś kochamy, to lubimy być blisko niego, rozmawiać z nim i słuchać, co ciekawego ma nam do powiedzenia. Lubimy słuchać, kiedy nasi rodzice, nauczyciele, przyjaciele mówią nam coś miłego, kiedy mówią do nas słowa miłości. Dobry Jezus, nasz najlepszy Przyjaciel i Nauczyciel, mówi do nas słowa miłości podczas każdej Mszy Świętej i zachęca do uważnego słuchania. Pamiętajmy o tym, kiedy będziemy w niedzielę na Mszy Świętej.

6. Nauka piosenki „Słowo Twe w księdze śpi”

7. Praca z podręcznikiem str 86/87

6.05.2020 – środa

Temat nr 52. MARYJA MATKĄ I KRÓLOWĄ POLSKI

1. WPROWADZENIE: dzisiaj dowiemy się, dlaczego Maryję nazywamy Matką i Królową naszej Ojczyzny, oraz w jaki sposób Polacy oddają cześć Maryi .

Maryja jest naszą najlepszą Matką. Troszczy się o każdego z nas. O wszystkich naszych problemach mówi Jezusowi i prosi, by On nam pomagał. Maryja zawsze wspierała Jezusa. Gdy Jezus umierał na krzyżu, nie było przy Nim tych, którym przywrócił zdrowie, którym wyświadczał dobro. Uciekli również Jego uczniowie. Została tylko Maryja oraz najmłodszy z uczniów – Jan. Jezus, widząc swoją Matkę i ukochanego ucznia – Jana, w słowach „Oto Matka Twoja” wskazał Janowi, że Maryja będzie matką wszystkich ludzi. W naszej ojczyźnie jest wiele miejsc, w których w szczególny sposób wraz z Maryją oddajemy cześć dobremu Bogu. W Polsce najbardziej znane są: Jasna Góra, Licheń, Gietrzwałd, Limanowa i Święta Lipka, gdzie znajdują się Jej obrazy lub figury.

2. WYJAŚNIENIE pojęć: – Sanktuarium – miejsca lub kościoły, w których ludzie modlą się wraz z Maryją przy Jej obrazie lub figurze.

– Klasztor – miejsce, w którym żyją i modlą się zakonnicy albo zakonnice.

Sanktuarium, które odegrało największą rolę w dziejach narodu polskiego, to Jasna Góra. To klasztor położony w mieście Częstochowa. Wiemy, że stolicą Polski jest Warszawa. Wcześniej natomiast był nią Kraków. Jasna Góra jednak zawsze była miejscem, gdzie Polacy spotykali się ze swoją Matką. Tam czuli się wolni, nawet wtedy, gdy Polska była w niewoli. .(Pokazujemy obraz Matki Bożej Częstochowskiej).

3. OPOWIADANIE: Babciu, dlaczego na obrazie Maryi są takie rysy? – zapytałam. – Posłuchaj Kasiu – powiedziała babcia. – To długa, ale piękna historia. Kiedyś do klasztoru włamali się źli ludzie i ukradli obraz. Włożyli go na wóz i chcieli uciec. Przerazili się, gdy konie nie mogły ruszyć z miejsca. Ze złości pocięli szablą obraz z wizerunkiem Maryi i wyrzucili. Bardzo zniszczony obraz wrócił do klasztoru. Król Polski zajął się jego odnowieniem. Zadanie to powierzył znakomitym malarzom. Ci jednak w żaden sposób nie mogli zamalować rys spowodowanych cięciem szabli. I tak nawet dzisiaj możemy je oglądać. – Kasiu – powiedziała babcia. – Popatrz jeszcze raz na twarz Maryi, na jej oczy. Ma oczy jak najlepsza mama. Patrzy z zatroskaniem na wszystkich ludzi, a szczególnie na tych, którzy się modlą razem z Nią. Polacy bardzo polubili tę twarz Maryi. Wiedzieli, że zawsze mogą Jej powiedzieć o swoich kłopotach i zmartwieniach. Do Niej zwracali się również wtedy, gdy na nasz kraj napadli wrogowie – Szwedzi. Napastnicy bardzo szybko zdobyli Warszawę, Poznań, Kraków i dotarli do Jasnej Góry. Było to już ostatnie ważne miejsce do zdobycia. Pod murami Jasnej Góry stanęło do ataku kilka tysięcy wojsk szwedzkich. Na szczycie natomiast tylko niewielu polskich żołnierzy i zakonników. Walka trwała cztery dni i skończyła się zwycięstwem rycerzy Maryi. Cudowna obrona Jasnej Góry zmobilizowała Polaków do walki i atak szwedzki został odepchnięty. Polska cieszyła się wolnością, a król ogłosił Maryję Królową Polski, dziękował za odniesione zwycięstwo i złożył w imieniu narodu uroczyste ślubowanie. Coraz częściej Polacy zaczęli stawać do apelu, śpiewając o godzinie 21.00 „Maryjo Królowo Polski…”.

4. PYTANIA do opowiadania.

5. ZAKOŃCZENIE:- Chcę być rycerzem Maryi – Kiedy wrogowie zaatakowali klasztor na Jasnej Górze, bronili go polscy żołnierze i zakonnicy, których nazwaliśmy rycerzami Maryi. Jeśli chcemy, my również możemy być rycerzami Maryi. – Co robi rycerz Maryi? (modli się, stara się czynić dobro, broni słabszych, pomaga ludziom starszym, chorym i wszystkim potrzebującym pomocy).

6. PRACA z podręcznikiem str 108/109.

29.04.2020 środa

Temat: XII TYDZIEŃ BIBLIJNY i IV NARODOWE CZYTANIE PISMA ŚWIĘTEGO Rozpoczęcie: 26 kwietnia 2020 Zakończenie: 2 maja 2020 W niedzielę, 26 kwietnia 2020 r., była obchodzona w Kościele Niedziela Biblijna. Rozpoczęła 12. Tydzień Biblijny, którego hasłem są Jezusowe słowa: Kto we Mnie wierzy, będzie spożywał Chleb życia wiecznego (por. J 6,35-36). W Niedzielę Biblijną miało miejsce Czwarte Narodowe Czytanie Pisma Świętego. Do wspólnotowej lektury została wybrana tym razem Ewangelia wg św. Mateusza. Polecenie: Proszę przeczytać dzieciom fragment Pisma Świętego. ( Gdy ktoś nie ma w wersji drukowanej, może przeczytać z internetu )

24.04.2020 piątek

Temat nr 40. DOBRY JEZUS ŻYJE Z NAMI, WE WSPÓLNOCIE GO SPOTKAMY – ZMARTWYCHWSTAŁY JEZUS JEST ZE MNĄ

  1. WPROWADZENIE – Święta Wielkanocne są bardzo radosne, ponieważ cieszymy się zmartwychwstaniem Jezusa. W kościele przypomina nam o tym wydarzeniu pusty grób, figura zmartwychwstałego Jezusa, a także duża świeca zwana paschałem.
  2. Zabawa – ułożenie rozsypanki wyrazowej. Na czterech kartkach napisane są pojedyncze wyrazy tworzące zdanie: JEZUS JEST WŚRÓD NAS! Na drugiej stronie, namalowane są pisanki różnej wielkości. Dzieci układają kartki według wielkości pisanek, od najmniejszej do największej. Następnie odwracają je na drugą stronę. Ułożą wtedy powyższe zdanie.
  3. Czytanie Pisma Świętego – (Mt 28,20b): „Oto jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata”. Zmartwychwstały Jezus obiecał swoim uczniom, że nie zostawi ich samych, że będzie z nimi do końca świata. Jezus kocha każdego z nas i jest dzisiaj wśród nas, chociaż Go nie widzimy. (Mt 18, 20): „Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich”. – Gdy gromadzimy się na Mszy Świętej, gdy poznajemy Jezusa na katechezie  zawsze jest z nami.
  4. Piosenka – „Jezus jest tu”.
  5. Opowiadanie – Pani na katechezie powiedziała nam, że zmartwychwstały Jezus jest zawsze obecny pośród nas. Rozejrzałam się dookoła i bardzo się zdziwiłam, bo nigdzie Go nie widziałam. Zapytałam Marka: – Marek, czy widzisz tu Jezusa? – Nie – odpowiedział Marek – zapytam panią katechetkę, gdzie ona Go widzi – i podniósł rękę do góry. – Słucham, Marku – powiedziała pani. – Proszę pani, jak Jezus może być obecny wśród nas, skoro Go nie widzimy? Drogie dzieci – powiedziała pani katechetka z uśmiechem – to, że nie widzimy Jezusa, nie oznacza, że Go tu nie ma. Przecież On jest obecny wśród nas, gdy się modlimy, gdy uczymy się o Nim oraz śpiewamy religijne piosenki. Jezus powiedział, że gdy Jego uczniowie są razem, On jest pośród nich. My jesteśmy uczniami Jezusa i zebraliśmy się razem na katechezie, aby Go wychwalać i poznawać. Jezus jest wśród nas, kiedy spotykamy się w Jego imię. Jezus mieszka w nas, w naszych rodzicach, przyjaciołach, nauczycielach. Mieszka w każdym człowieku. Jest z nami w każdym miejscu i w każdym czasie.
  6. Praca z podręcznikiem str 84/85

17.04.2020 piątek

Temat nr 38 – TRWAM NA MODLITWIE PRZY GROBIE JEZUSA

  1. WPROWADZENIE – Gdzie znajdują się groby naszych bliskich? – W jaki sposób zachowujemy się na cmentarzu? W Wielką Sobotę odwiedzamy Jezusa leżącego w grobie, modlimy się w ciszy i zadumie.
  2. OPOWIADANIE – Po śmierci Jezusa Jego przyjaciele byli bardzo smutni. Jeden z nich o imieniu Józef zdjął ciało Jezusa z krzyża, owinął je w płótno i złożył w grobie wykutym w skale. Wejście do grobu zostało zamknięte dużym kamieniem. Wszystkim było bardzo smutno.
  3. OMÓWIENIE – Zaraz po Wielkim Piątku przychodzi Wielka Sobota. Wtedy w kościołach przygotowuje się symboliczne groby Jezusa. Przypominają nam one ten prawdziwy grób, do którego Jezus został złożony po swojej męce. Znajduje się w nich zawsze figura przedstawiająca ciało Jezusa a w kościele panuje wielka cisza.
  4. WYJAŚNIENIE znaczenia święcenia pokarmów i symboliki potraw wkładanych do koszyczka. Omówienie Wielkanocnego śniadania.
  5. PODSUMOWANIE: Grób Jezusa w kościele nie powinien wywoływać smutku, ponieważ Jezus, odkąd zmartwychwstał, już nigdy nie umiera. Żyje i jest obecny wśród nas. Jego obecność przypomina monstrancja, specjalne naczynie, w którym jest umieszczone Ciało Jezusa pod postacią białego chleba.
  6. PRACA z podręcznikiem str. 80/81

15.04.2020 środa

Temat nr 37. RAZEM Z JEZUSEM PRZEŻYWAM JEGO DROGĘ KRZYŻOWĄ

  1. WPROWADZENIE – Krzyż to znak miłości Jezusa do ludzi. Stajemy lub klękamy przy nim w czasie modlitwy. Dobry Jezus bardzo nas kocha i z miłości do nas wziął krzyż na swoje ramiona. Kiedy niósł krzyż i bardzo cierpiał, myślał o każdym z nas.
  2. Nauka modlitwy: KTÓRYŚ ZA NAS CIERPIAŁ RANY, JEZU CHRYSTE, ZMIŁUJ SIĘ NAM NAMI.
  3. AKTYWIZACJA: Wyjaśnienie pojęcia nabożeństwa, stacji „Drogi krzyżowej”.
  4. OPAWIADANIE: Posłuchajmy, jak Marek i Kasia uczestniczyli w „Drodze krzyżowej”. Postanowiliśmy razem z Kasią, że pójdziemy na to nabożeństwo. W najbliższy piątek wybraliśmy się do kościoła razem z babcią Kasi, Piotrkiem i Eweliną. W kościele było dużo rozmodlonych ludzi. Najpierw śpiewaliśmy smutną pieśń, a potem chodziliśmy od stacji do stacji drogi krzyżowej wraz z ministrantami trzymającymi krzyż i świece. Przed każdą stacją zatrzymywaliśmy się i słuchaliśmy księdza, który czytał o tym, jak Jezus cierpiał, upadał pod ciężarem krzyża i umarł na nim. W drodze powrotnej do domów rozmawialiśmy na temat „Drogi krzyżowej”. Kasia powiedziała: – Zapamiętałam najbardziej to wydarzenie, w którym Jezus spotkał swoją mamę. Musiało im być bardzo smutno. – Też tak myślę – powiedziała babcia. – Przecież Jezus był jedynym Synem Maryi i na pewno bardzo Go kochała. – A ty, Marku, co zapamiętałeś z dzisiejszego nabożeństwa? – zwróciła się do mnie babcia Kasi. – Zapamiętałem stację, w której jakiś człowiek pomógł Jezusowi nieść ciężki krzyż. Gdybym ja żył w czasach Jezusa, też chciałbym Mu pomóc. – Ten człowiek nazywał się Szymon z Cyreny – dodał Piotrek. – Ja, najbardziej przeżyłam spotkanie Jezusa z dobrą Weroniką – stwierdziła Ewelina – ona musiała być bardzo odważna. Nie bała się żołnierzy i otarła twarz Jezusa swoją chustą. – Masz rację, Weronika postąpiła bardzo dzielnie i pomogła Jezusowi. W nagrodę otrzymała odbicie twarzy Jezusa na chuście – dodała babcia. Przez chwilę szliśmy w ciszy. Nagle Piotrek zapytał: – Babciu, a która stacja „Drogi krzyżowej” jest najważniejsza? – Wszystkie są ważne, ale ludzie najbardziej przeżywają stację dwunastą, w czasie której rozważamy śmierć dobrego Jezusa na krzyżu. Podczas tej stacji rozmyślamy o wielkiej tajemnicy miłości Jezusa do ludzi. – Jezus bardzo kochał ludzi, skoro tyle za nas wycierpiał – powiedziałem i postanowiłem zawsze dziękować Jezusowi za Jego miłość, gdy zobaczę krzyż. 3.
  5. PYTANIA do opowiadania.
  6. Praca z podręcznikiem.
  7. Adoracja krzyża, modlitwa spontaniczna: Rozważanie: „Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje”. (Mt 16,24)

10.04.2020 piątek

Temat nr 36 – WYDARZENIA WIELKIEGO CZWARTKU

  1. W każdym domu jest taki przedmiot, przy którym gromadzi się cała rodzina.

Jest on  bardzo ważny To przy nim siadamy, aby wspólnie jeść, spotykać się i rozmawiać. – Jaki to przedmiot? –  Jakie  uroczystości świętujemy przy stole?

  1. Opowiadanie: Kasia – Wczoraj były moje urodziny. Po południu przyszli do mnie Marek z siostrą Eweliną, Ania, Jola i Dorota, a także mój brat Piotrek. Bawiliśmy się i graliśmy w różne gry i zabawy. Najważniejszy moment tego miłego spotkania z nadszedł wtedy, gdy wspólnie zasiedliśmy do stołu, na którym były przygotowane wspaniałe potrawy i pyszny tort. Starałam się zachęcać moich przyjaciół, aby spróbowali wszystkich potraw. Marek bardzo lubi tort, dlatego poprosiłam mamę, aby ukroiła mu duży kawałek. Kocham mojego brata, rodziców i przyjaciół, dlatego chciałam, aby wszyscy byli zadowoleni. Jak miło spożywać posiłek razem z rodziną i przyjaciółmi!
  2. Opowiadanie biblijne: To był czwartek. Jezus zaprosił swoich dwunastu przyjaciół, aby usiedli z nim do kolacji. Jezus wziął miskę z wodą i ręcznik. Uklęknął przed apostołami i obmył im stopy. Piotr nie chciał się na to zgodzić. Lecz Jezus rzekł: – Jeśli ja czynię wam dobro, także wy powinniście je sobie czynić nawzajem. Chcę, żebyście pomagali sobie. To jest moje przykazanie dla tych, którzy chcą być moimi uczniami. Jezus wziął chleb, podziękował Bogu za niego i połamał go, aby wszyscy mogli wziąć po kawałku. – Ten chleb stanie się teraz moim Ciałem, które za was będzie wydane. Na znak mojej miłości zostawiam wam swoje Ciało pod postacią chleba. W ten sposób będę z wami zawsze, a wy będziecie to czynić na moją pamiątkę. Potem wziął kielich z winem, podziękował za nie Bogu i podał kielich swoim uczniom. – To jest moja Krew, która zostanie przelana za wasze ocalenie. Potem Jezus rzekł do swoich przyjaciół: – Przygotowuję się, aby wrócić do Boga, mojego Ojca – rzekł – lecz powrócę. Pewnego dnia przyjdę po was i będziecie z Bogiem na zawsze. Ja zawsze będę was kochał.
  3. Omówienie opowiadania – pamiątką wieczerzy jest każda Msza Święta.
  4. Pieśń – Abyśmy byli jedno, Podajmy sobie ręce, Abyśmy byli razem i jedno mieli serce. Dzielmy się chlebem Dzielmy się niebem, Niech się odmieni Niech się odmieni, Oblicze ziemi, tej ziemi.
  5. Wyjaśnienie, czym jest hostia.
  6. Praca z podręcznikiem – Dzieci wykonują polecenia.

8.04.2020 – środa

Temat nr 35, ćwiczenia str 74/75 – Jezusa palmami witamy, wielką radość ogłaszamy.

1. Jak nazywa się osoba, która rządzi królestwem? – Jak wygląda król? – Jaki powinien być król, żeby poddani go kochali?

Dobry król jest sprawiedliwy i troszczy się o swoich poddanych. Kiedy przychodzą do niego, zawsze im pomaga, cieszy się, gdy są oni dla siebie dobrzy i postępują szlachetnie. Takim dobrym i sprawiedliwym królem jest Jezus. Kiedy żył na ziemi, przychodzili do Niego ludzie z różnymi prośbami i nigdy nie odchodzili smutni. On zawsze im pomagał: uzdrawiał chorych, przywracał wzrok niewidomym, rozmnażał chleb dla głodnych, błogosławił dzieci. Wszyscy bardzo się cieszyli, gdy spotykali Jezusa.

2. Wyjaśnienie pojęcia hosanna: Kiedy ludzie widzieli Jezusa, wielu z nich wołało: Hosanna, to znaczy uwielbiajmy Jezusa. W ten sposób zebrani ludzie wyrażali swoją radość ze spotkania z Jezusem, którego chcieli nazwać Królem.

3. Opowiadanie biblijne: Jezus i jego uczniowie byli w drodze do dużego miasta – Jerozolimy. Gdy już byli blisko, Jezus powiedział: – Tam, w dole, jest wioska. Idźcie, znajdźcie osła i przyprowadźcie go tutaj. Właścicielowi powiedzcie, że teraz osła potrzebuje Jezus, a oddacie go później. Uczniowie zrobili tak, jak polecił im Jezus. Przyprowadzili osła, przykryli jego grzbiet swoimi płaszczami i pomogli wsiąść na niego Jezusowi. Mimo że zwierzęcia jeszcze nigdy nikt nie dosiadał, było spokojne. Wiele osób czekało na Jezusa w Jerozolimie. Radosny tłum witał Go, wymachując ściętymi gałązkami palm. Ludzie rzucali je na drogę, aby przywitać Jezusa jak króla. Wszyscy cieszyli się i wiwatowali, głośno wołając: – Hosanna! Przybywa Król obiecany przez Boga! – Niech żyje nasz Król! Niech Bóg błogosławi Jezusa, który przychodzi w Jego imię! Chwała Bogu!

4. Na tę pamiątkę niedzielę wjazdu Jezusa do Jerozolimy nazywamy Niedzielą Palmową. Przychodzimy wtedy do kościoła z gałązkami palmowymi lub wierzbowymi ustrojonymi kolorowymi ozdobami i kwiatami.

5. Uczymy dziecko rymowanki: Jezusa palmami witamy, wielką radość ogłaszamy.

6. Dzieci wykonują polecenia w podręczniku.

8.04.2020 – środa
Temat nr 35, ćwiczenia str 74/75 – Jezusa palmami witamy, wielką radość ogłaszamy.
1. Jak nazywa się osoba, która rządzi królestwem? – Jak wygląda król? – Jaki powinien być
król, żeby poddani go kochali?
Dobry król jest sprawiedliwy i troszczy się o swoich poddanych. Kiedy przychodzą do niego,
zawsze im pomaga, cieszy się, gdy są oni dla siebie dobrzy i postępują szlachetnie. Takim dobrym i
sprawiedliwym królem jest Jezus. Kiedy żył na ziemi, przychodzili do Niego ludzie z różnymi
prośbami i nigdy nie odchodzili smutni. On zawsze im pomagał: uzdrawiał chorych, przywracał
wzrok niewidomym, rozmnażał chleb dla głodnych, błogosławił dzieci. Wszyscy bardzo się
cieszyli, gdy spotykali Jezusa.
2. Wyjaśnienie pojęcia hosanna: Kiedy ludzie widzieli Jezusa, wielu z nich wołało: Hosanna, to
znaczy uwielbiajmy Jezusa. W ten sposób zebrani ludzie wyrażali swoją radość ze spotkania
z Jezusem, którego chcieli nazwać Królem.
3. Opowiadanie biblijne: Jezus i jego uczniowie byli w drodze do dużego miasta – Jerozolimy.
Gdy już byli blisko, Jezus powiedział: – Tam, w dole, jest wioska. Idźcie, znajdźcie osła i
przyprowadźcie go tutaj. Właścicielowi powiedzcie, że teraz osła potrzebuje Jezus, a
oddacie go później. Uczniowie zrobili tak, jak polecił im Jezus. Przyprowadzili osła,
przykryli jego grzbiet swoimi płaszczami i pomogli wsiąść na niego Jezusowi. Mimo że
zwierzęcia jeszcze nigdy nikt nie dosiadał, było spokojne. Wiele osób czekało na Jezusa w
Jerozolimie. Radosny tłum witał Go, wymachując ściętymi gałązkami palm. Ludzie rzucali
je na drogę, aby przywitać Jezusa jak króla. Wszyscy cieszyli się i wiwatowali, głośno
wołając: – Hosanna! Przybywa Król obiecany przez Boga! – Niech żyje nasz Król! Niech
Bóg błogosławi Jezusa, który przychodzi w Jego imię! Chwała Bogu!
4. Na tę pamiątkę niedzielę wjazdu Jezusa do Jerozolimy nazywamy Niedzielą Palmową.
Przychodzimy wtedy do kościoła z gałązkami palmowymi lub wierzbowymi ustrojonymi
kolorowymi ozdobami i kwiatami.
5. Uczymy dziecko rymowanki: Jezusa palmami witamy, wielką radość ogłaszamy.
6. Dzieci wykonują polecenia w podręczniku.